Μια κοινότητα διαλόγου ανοιχτή.Για όλα και σε όλους. Χωρίς διευθυντήρια. Χωρίς «εμπόρους» ή «πελάτες». Χωρίς «κρυφά» χαρτιά , σχέδια ή σκέψεις. Με μια μοναδική λεπτή κόκκινη κλωστή να τη δένει. Την αγάπη για την πόλη μας. Με στόχο να γίνουμε Ενεργοί Πολίτες ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ της πόλης που θέλουν και μπορούν. Γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερος τίτλος τιμής από τον Πολίτη.

SEARCH

Σάββατο, 13 Ιουνίου 2015

Άρχισε η εξεταστική...

γράφει η Νάνσυ Νάσκου
    Θυμάστε την εξεταστική στο πανεπιστήμιο; Το "ταμείο" όπως έλεγε κι ένας καθηγητής μου. Διαβάζεις (ή όχι) όλη τη χρονιά και στο τέλος κάνεις ταμείο. Τί θυμάσαι, τί συγκράτησες, τί σου έμεινε, τί θα σου χρειαστεί για το μέλλον και τί σου είναι εντελώς άχρηστο.
    Αυτό, το ίδιο... σύστημα, είναι καλό να το εφαρμόζουμε κατά περιόδους και με τους ανθρώπους που πέρασαν από τη ζωή μας. Για να δούμε ποιοι... πέρασαν στην επόμενη χρονιά, ποιοι έμειναν μεταξεταστέοι και ποιοι κόβονται οριστικά.
    Είναι εκείνες οι περίοδοι που η πάλη ανάμεσα στο "πρέπει" και το "θέλω" είναι τόσο έντονη που δεν παλεύεται. Και λες "Ώπα. Κατεβάζω διακόπτες, σταματάω τις μηχανές, ξεκινάω την εξεταστική και το πάω απ' την αρχή".
    Και δεν είναι εγωιστικό. Δεν είναι ότι το "εγώ" σου έχει ψηλώσει και θες να κοιτάξεις την πάρτη σου. Το εντελώς αντίθετο. Ακριβώς επειδή για μεγάλο χρονικό διάστημα έβαλες στην άκρη το "εγώ" σου και προσπαθούσες να ακούσεις, να στηρίξεις, να σταθείς, να βοηθήσεις κάποιον άλλον, ήρθε το μέσα σου και σε ρωτάει πεισματικά: "Μήπως έχεις ξεχάσει ότι υπάρχω κι εγώ; Μήπως έχεις ξεχάσει ότι ο μόνος άνθρωπος που πραγματικά είναι δίπλα σου είναι ο ίδιος σου ο εαυτός;".
    Και τότε αρχίζει να ζητάει ό,τι δικαιωματικά του ανήκει. Την ίδια κατανόηση που έδειξες σε λάθη τρίτων. Την ίδια βοήθεια που πρόσφερες σε γνωστούς και φίλους. Την ίδια αγάπη που χάρισες ακόμα και σε όσους δεν την άξιζαν.
    Κι όταν αρχίσει να ζητάει δεν κάνει σκόντο, όπως έκανες εσύ για τον εαυτό σου. Τα θέλει όλα. Ή καλύτερα, όσα του αξίζουν.
    Μετράς, λοιπόν. Μετράς συμπεριφορές, κουβέντες, βλέμματα, χαμόγελα, όσα εννοούνται πίσω απ' όσα έχουν ειπωθεί. Κάνεις ταμείο, μηδενίζεις και το πας απ' την αρχή.
    Και μαζί με την απόφαση έρχεται η ανακούφιση, γιατί τώρα δεν το προσπαθείς εσύ. Έχεις ήδη προσπαθήσει περισσότερο απ' ό,τι έπρεπε. Περιμένεις και καταγράφεις.
    Καταγράφεις επαφές, επικοινωνίες, συναντήσεις, αναμονές, κουβέντες, ελπίδες και τη θέση που έχεις στο κάδρο του μέλλοντος του καθενός ξεχωριστά. Δεν κάνεις τίποτα άλλο. Δεν προσπαθείς τίποτα άλλο. Είσαι εκεί και περιμένεις να δεις ποιος θα σε ψάξει, ποιος θα σε βρει πάσει θυσία και κυρίως ποιος θα καταλάβει ότι κάνεις ταμείο.
    Γιατί αυτούς θέλεις πραγματικά να κρατήσεις στη ζωή σου. Όσους θα καταλάβουν τη φάση που βρίσκεσαι και θα είναι εκεί είτε βγεις κερδισμένος, είτε έχεις χασούρα.
    Αφού έτσι θα έχουν αποδείξει πως το αποτέλεσμα δεν έχει σημασία για εκείνους. Εσύ είσαι που μετράς. Αυτό είναι που τους νοιάζει.
    Άρχισε η εξεταστική, λοιπόν και... καλά αποτελέσματα. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...