Οι εν αναμονή “πρίγκιπες”που πιστεύουν ότι η Ραφήνα τους ανήκει

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΕΜΠΕΡΗΣ-ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

Το τελευταίο διάστημα στην πόλη γίνεται μια συγκροτημένη και διαρκώς κλιμακούμενη προσπάθεια να στηθεί ένα σκηνικό πόλωσης ακόμη και σύγκρουσης, διανθισμένη με λάσπη, ψιθύρους, κατευθυνόμενη φημολογία και κατασκευασμένες «ειδήσεις» και «καταγγελίες».
Οι εµπνευστές της ευφυούς αυτής, απόλυτα δηµοκρατικής και διόλου παλαιοκοµµατικής τακτικής, καταφεύγουν ίσως εκεί ως ύστατο καταφύγιο, µήπως και καταφέρουν να δηµιουργήσουν κοινό, καθώς όπως όλα δείχνουν έβαλαν το άλογο µπροστά από το κάρο.
Και µάλιστα ένα άλογο (και το έχουν καταλάβει και οι ίδιοι πια) που δεν «τραβάει». Η «σούπα» χάλασε από την αθλιότητα την ηµέρα της χριστουγεννιάτικης γιορτής στην πλατεία της Ραφήνας µε τους τραµπουκισµούς, το σωµατικό και λεκτικό «προπηλακισµό» του ίδιου του ∆ηµάρχου από πρώην Δήµαρχο, µπροστά στα µάτια δεκάδων έκπληκτων πολιτών και την προσπάθεια να δυναµιτιστούν τα πάντα.
Δεν ήταν όµως κάτι τυχαίο.Η κακιά στιγµή βρε αδερφέ. Είναι η συνεχιζόµενη λογική της «ιδιοκτησίας» της πόλης, τού δεν µας αγγίζει κανείς, τού µπούλινγκ σε κάθε αντίθετη πολιτική άποψη ή δράση. Είναι ίσως η λογική του πολιτικά «πορφυρογέννητου» που είναι χρόνια «εν αναµονή» και περίπου δικαιωµατικά του ανήκει η πόλη, οι πολίτες, όλα, επειδή του δόθηκε ένα «δαχτυλίδι». ∆εν είναι έτσι όµως.Οι κοινωνίες, οι πολίτες έχουν άποψη και γνώµη. Κρίνουν, συγκρίνουν και κατακρίνουν. Όλους µας. Και κυρίως συµπεριφορές και δράσεις. Δεν θεωρούν ότι κάποιοι έχουν κληρονοµικά δικαιώµατα επειδή έτσι νοµίζουν οι ίδιοι.
Η πολυφωνία, οι διαφορετικές απόψεις, τα προγράµµατα, οι θέσεις είναι καλοδεχούµενες και αποτελούν κυριολεκτικά «οξυγόνο» της δηµοκρατίας σε κάθε κοινωνία. Όσο δεν αποµονώνονται και δεν αποµακρύνονται τα «βαρίδια» αυτής της λογικής και της νοοτροπίας, αλλά χρησιµοποιούνται ως «εργαλεία και µπροστινοί» για να µην αναδέχεται το κόστος ο ένας, τότε ο κατήφορος θα συνεχιστεί και θα είναι και µακρύς.

Και κάπως έτσι οι «πρίγκηπες παραµένουν εσαεί εν αναµονή. Με το δαχτυλίδι ανίσχυρο στο δάχτυλο…


https://www.irafina.gr/chr-tsemperis-i-en-anamoni-prigkipespou-pistevoun-oti-i-rafina-tous-anhkei

ΕΧΕ ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ, ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΓΛΥΤΩΣΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ

 Όταν  ο Α. Γρηγορόπουλος έπεφτε νεκρός στα Εξάρχεια από σφαίρα αστυνομικού , η Νεφέλη ήταν  μόλις  8 χρονών. Ούτε ο Αλέξης ούτε η Νεφέλη  πρόλαβαν να δουν  ποτέ ζωντανα τον «πρίγκηπα» των Εξαρχείων και όλης της Ελλάδας , τον Παύλο, που «έφευγε» την ίδια μέρα σχεδόν 20 χρόνια πριν από το Δεκέμβρη του 2008.

Σήμερα η Νεφέλη είναι πια 18, φοιτήτρια , με τις δικές της απόψεις  και παλεύει το δικό της αγώνα, για ένα άλλο κόσμο όπως τον φαντάζεται ή πρέπει να είναι.

Ο Αλέξης θα ήταν 25. Θα είχε πάρει την πορεία του. Θα είχε τις απόψεις , τις αγωνίες , τις οργές του και θα έδινε καθημερινά τον αγώνα του για τη ζωή όπως εκείνος και ίσως κι άλλοι θα ήθελαν να δημιουργήσουν. Δεν πρόλαβε ποτέ όμως να κάνει τίποτε από αυτά. Τον πρόλαβε μια σφαίρα ενός «καουμπόυ» .

Ο Παύλος, ο Αλέξης, η Νεφέλη δεν «συναντήθηκαν» ποτέ κυριολεκτικά. Είναι τόσο διαφορετικοί και  είναι όμως τόσο κοντά.

Ο Παύλος τραγούδαγε «έχε το νου σου στο παιδί, γιατί αν γλιτώσει το παιδί , υπάρχει ελπίδα», ο Αλέξης μπορεί και να το είχε ακουσει και σιγοτραγουδησει πριν  η σφαίρα του κόψει το νήμα της ζωής. Ίσως πάλι να είχε ακούσει και το «ποιοι είσαστε εσεις που τα λόγια μας τα κανετε μπροσούρες…» . Η Νεφέλη τα  έμαθε αυτά  και τον Αλέξη και τον Παύλο μεγαλώνοντας. Ήταν τυχερή, γιατι τώρα μπορεί να σκέφτεται με το δικό της τρόπο.

Αλέξη είσαι η Νεφέλη, η Μαρία, ο Άγγελος , ο Θανάσης που πρόλαβαν, που μπόρεσαν, που συνεχίζουν , ο καθένας και η κάθε μια με τον τρόπο τους.

Κι εσύ ρε Παύλο «πού να γυρίζεις» τέτοιες μέρες που σε έχουμε ανάγκη…

Βοηθά τη συμμετοχική δημοκρατία και τον πλουραλισμό και η φωνή του κ. Φαφούτη. Είναι όμως αλλο το πολυσυλλεκτικό και άλλο το ετερόκλητο κι ευκαιριακό.Δεν του αρμόζει ο ρόλος του "αντικερ-παλαιοπώλη". Είναι κρίμα για τον ίδιο,τους συνεργάτες του και τους πολίτες

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΕΜΠΕΡΗΣ-ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ Ρ-Π

Παρακολούθησα με εξαιρετικό ενδιαφέρον την επίσημη «πρώτη» του κ. Φαφούτη ως υποψηφίου για το δημαρχιακό αξίωμα της πόλης μας.
Φυσικά και δεν ξεδίπλωσε με απόλυτη σαφήνεια και λεπτομέρειες το πρόγραμμά του,  το οποίο θα δημοσιοποιηθεί στο μέλλον,  μέσα από περαιτέρω επεξεργασία και διαβούλευση, πράγμα απολύτως λογικό. Τότε θα γίνει και η δημόσια συζήτηση.
Έδωσε όμως ένα περίγραμμα στόχου – πλαισίου ως «πυξίδα» για την πορεία του, επίσης πολύ ενδιαφέρον, τα βασικά συστατικά του οποίου είναι, σε αδρές γραμμές,  η ορμή του νέου, το όραμα για το αύριο, η διαφάνεια, η συλλογικότητα  και η συμμετοχικότητα.
Θα προσυπέγραφα , όπως και κάθε πολίτης πιστεύω, χωρίς καμία αναστολή τα παραπάνω.

Όμως πώς μπορεί  να προχωρήσει κάποιος σε όραμα συλλογικότητας και συμμετοχικότητας από και για τον πολίτη, όταν δημόσια καλεί και προσδοκά σύμπλευση από τον ορισμό  της απουσίας και της απόλυτης μη συμμετοχής στα κοινά αυτήν την 4ετία;
Είναι εξόχως προβληματικό να μην έχει υπάρξει τοποθέτηση  επί 4 χρόνια για την μόνιμη απουσία και απαξίωση του ΔΣ από σειρά συμβούλων , μεταξύ αυτών και από τους κκ Αδαμόπουλο, Χριστόπουλο και Γιάννακα σε κύρια βάση,(δανείζομαι ονόματα που ο ίδιος ανέφερε μεταξύ άλλων)  αλλά να  «ξεπλένονται» ως  δυνάμει συνοδοιπόροι του αύριο, οι απόντες του σήμερα και του χτες.
Ο ίδιος και τα περισσότερα μέλη της παράταξης που ανήκει ήταν παρόντες  και μάχονταν για τις  πολιτικές θέσεις τους. Οι άλλοι τους οποίους ο κος Φαφούτης κάλεσε σε συστράτευση πού ήταν όλα αυτά τα χρόνια? Τραγικά απόντες , χωρίς καμία σχεδόν συμμετοχή ή δράση .
Και σήμερα έρχεται ένας νέος άνθρωπος, που προσωπικά ήταν πάντα παρών,  να ζητήσει συστράτευση, από ποιους? Από τους εξαφανισμένους και  μονίμως απόντες.  Γιατί άραγε?  Πώς μπορούν να κοιτούν στα μάτια το 15χρονο πιτσιρικά που μίλησε για το αύριό του, οι ίδιοι που τον εγκατέλειψαν για χρόνια ολόκληρα; Είναι άκυροι θα έλεγε κάποιος στην αργκό...Δεν γνωρίζω, ούτε και με αφορά, είναι άλλωστε απόλυτο δημοκρατικό τους δικαίωμα να επιλέξουν τι θα πράξουν. Αλλά να "βαφτίζονται" και συμμέτοχοι νέων οραμάτων και συμμετοχής;
Νέο οικοδόμημα όμως με παλιά και φθαρμένα υλικά δεν γίνεται. Και τελευταία φορά που το 0+0 ισούταν με κάτι άλλο εκτός από το μηδέν  ήταν επί Μητσοτάκη, απέτυχε οικτρά και δεν αρμόζει σε αυτόν που  θέλει να φέρει όραμα και συλλογικότητα δράσης και συμμετοχής. Εκτός κι αν  οι ψήφοι «καθαγιάζουν» τους πάντες και τα πάντα, αλλά αυτό δεν είναι όραμα νέου. Είναι πιο παλιό και από το παλιό και δεν αξίζει σε ξεκίνημα νέας προσπάθειας.
Δεν θα αναφερθώ καν στο τι έλεγε εις έκαστος εξ αυτών για τον άλλον  και τη διοικητική και πολιτική του επάρκεια όλα τα προηγούμενα χρόνια, ή και  ο ίδιος ο κος Φαφούτης όσα  για τον δυνάμει συνοδοιπόρο κ. Χριστόπουλο και τη χαμένη για την πόλη 4ετία του υποστήριζε… Μένει στον ίδιο να αντέξει το βάρος  να αιτιολογήσει πολιτικά επαρκώς πώς οι καταγγελίες  ένθεν κακείθεν για χρέη, ανικανότητα, αδιαφάνεια και διάλυση της πόλης, "μπαλαρίνες", ιπτάμενα ποτήρια με νερό, εγκαταλελειμμένο πολιτιστικό  και πλείστα όσα άλλα, μπορούν να μετατραπούν σε…κοινό όραμα.

Χαιρετίζω τη στροφή (κεκαλυμμένη μεν, και εξαιρετικά διατυπωμένη, αλλά στροφή 180 μοιρών) υπέρ του ΚΕΛ στο Πλατύ Χωράφι, υπό την προϋπόθεση της 3βάθμιας επεξεργασίας, όπως ο κ. Φαφούτης είπε χαρακτηριστικά, μετά την απλή επανάληψη της περί Ψυττάλειας θέσης.  Καλύτερα αργά παρά ποτέ. Δεν είμαι απολύτως βέβαιος ότι οι «Ψυτταλειομάχοι» της παράταξής του, το κατάλαβαν. Θα δείξει. Το έργο προχωράει και σύντομα οι θέσεις όλων θα ξεκαθαρίσουν.

Θα περίμενα επίσης να χαιρετίσει την απόφαση για την έλευση της αστικής συγκοινωνίας (314) στην πόλη, αίτημα 10ετιών για τον τόπο, που υλοποιήθηκε,( μερικώς  αλλά υλοποιήθηκε) και να δηλώσει ότι θα βάλει και αυτός μαζί με όλους μας, όλες του τις δυνάμεις για να ολοκληρωθεί επ’ ωφελεία των πολιτών η αστικοποίηση των συγκοινωνιών και στη Ραφήνα.  Αλλά φευ…

Συντάσσομαι απόλυτα στη διεκδίκηση – αναγκαιότητα υλοποίησης έργων υποδομής στρατηγικής σημασίας για την πόλη και την ευρύτερη περιοχή, αναρωτιέμαι όμως γιατί τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε επί 10ετίες από την κεντρική διοίκηση. Αναρωτιέμαι γιατί η πόλη μας βρέθηκε κυριολεκτικά εκτός των όποιων μεγάλων έργων το 2004 και καταλήξαμε μια πόλη που έβλεπε τα έργα να περνούν από τη Μαραθώνος, αλλά στην πόλη τίποτα…

Απολύτως επίσης θα συμφωνήσω με την ενωτική  διακήρυξή του, ότι Ραφήνα και Πικέρμι δεν έχουν να χωρίσουν τίποτα και ότι ολοι μας πολίτες – δημότες ενός δήμου είμαστε και για το κοινό καλό παλεύουμε.  Μόνο που δεν ήταν ούτε αυτός , ούτε εγώ που είπε ότι το «Πικέρμι ψήφισε αξιοκρατικά και η Ραφήνα τοπικιστικά» . Ο συνοδοιπόρος του νέου οράματος κος Αδαμόπουλος ήταν.

Υπάρχει και ένα κορυφαίο θέμα που δεν μπήκε στην ατζέντα. Θα ήθελα ειλικρινά  τη συστράτευσή του στο θέμα της επιστροφής του συνόλου του παράλιου μετώπου στο δήμο και τους πολίτες του και όχι στο ΤΑΙΠΕΔ και τους διάφορους «εμπόρους». Παλέψαμε πολλοί γιαυτό και δεν εξαιρώ, ούτε τη δημοτική αρχή, ούτε πολίτες και συλλογικότητες ούτε και τον ίδιο φυσικά.  Ήδη το πρώτο βήμα έγινε μετά την πρωθυπουργική εξαγγελία  και την απόδοση των πρώτων 4 παραλιών.  Ο στόχος είναι το σύνολο του μετώπου, που δεν είναι απαραίτητο για  τη λειτουργία του λιμένα να περάσει στους δημότες και πανω σε αυτό να «χτίσουμε» τους στόχους του αύριο και τη σαφή οριοθέτηση των σχέσεών μας με το λιμάνι, σε συνδυασμό με τις απαραίτητες υποδομές.

Δεν πρόκειται να βάλω  την τραγωδία που ζήσαμε τον Ιούλιο  και μας στιγμάτισε για πάντα σε προεκλογική κουβέντα και χαίρω ειλικρινά που έντιμα και καθαρά έπραξε το ίδιο. Ο δημόσιος διάλογος  φυσικά, για το τι έγινε και πώς, τόσο  πριν όσο και μετά , το τι πρέπει (γιατί πρέπει) να αλλάξουμε, αλλά και ο έλεγχος πεπραγμένων, με όρους απόλυτης διαφάνειας, είναι εκ των ων ουκ άνευ, αλλά μακριά από τη μικροπολιτική και τους διάφορους κραυγάζοντες ή εξαφανισμένους όλων των πλευρών.

Η Ραφήνα και το Πικέρμι πρέπει να αλλάξουν σελίδα. Πρέπει να κοιτάξουν κατάματα το αύριο με μοναδική βαριά ευθύνη τι πόλη θα κληροδοτήσουμε στα παιδιά μας. Χωρίς μικροπολιτικές, τερτίπια του χτες και ετερόκλητα αθροίσματα αδιάφορων και απόντων. Εκεί χρειάζεται και η συστράτευση, το κοινό όραμα και οι φρέσκες ιδέες. Η σύνθεση των αντιθέσεων και όχι η αφαίρεση θέσεων. Ο πολλαπλασιασμός της δύναμης των πολιτών και όχι η διαίρεσή της. Ο διάλογος ανοιχτών ιδεών και όχι οι παράλληλοι μονόλογοι επαϊόντων ή "σωτήρων" πάσης προελεύσεως και σαφώς

δεν τον συγκαταλέγω σε αυτό το τελευταίο. Είμαι απολύτως βέβαιος ότι σε αυτό συμφωνούμε όλοι. Αυτή άλλωστε είναι και η ουσία της συμμετοχικής δημοκρατίας. Και εκεί κρινόμαστε όλοι. Αιρετοί και πολίτες.

Εύχομαι ειλικρινά και η προσπάθεια του κου Φαφούτη να βοηθήσει πολίτες και πόλη για ένα καλύτερο αύριο και ως τέτοια την καλωσορίζω.
Φοβούμαι όμως ότι  επιφύλαξε αδίκως στον εαυτό του και τους συνεργάτες το ρόλο του «αντικέρ-παλαιοπώλη».
Είναι κρίμα για τον ίδιο , τους πολίτες και την πόλη. Άλλο το πολυσυλλεκτικό και άλλο το ετερόκλητο και ευκαιριακό. Μπορεί να κάνω και λάθος...

ΟΛΡ-ΤΑΙΠΕΔ: ΚΡΑΤΕΙ ΤΙΣ ΜΗΧΑΝΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΤΕ ΤΟ ΑΛΛΙΩΣ!!!

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΕΜΠΕΡΗΣ-ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

Σαν κάτι να μην κατάλαβαν καλά οι αρμόδιοι του ΟΛΡ και το "αφεντικό" ΤΑΙΠΕΔ για την επαναπόδοση των παραλιών στους δημότες της πόλης μας.
Ίσως πάλι να "βαριάκουσαν"  την ξεκάθαρη πρωθυπουργική δέσμευση του Αλέξη Τσίπρα στο πρόσφατο Αναπτυξιακό Συνέδριο για την Ανατολική Αττική για το παραλιακό μέτωπο.
Μπορεί και να μην πολυκατάλαβαν όσα συμφωνήθηκαν παρουσία τους, 3 μόλις ημέρες μετά, στη σύσκεψη στο Υπουργείο Ναυτιλίας υπό τον κ. Κουρουμπλή και ανακοινώθηκαν με επίσημο δελτίο τύπου για την πρώτη και τη δεύτερη φαση αποδοσης του παραλιακού μετώπου.
Αλλιώς δεν εξηγείται η επίσημη ανακοίνωση της απόφασης του ΟΛΡ προς το ΤΑΙΠΕΔ, στην οποία "ξέχασαν" να συμπεριλάβουν όλα όσα συμφωνήθηκαν για την απόδοση, σε πρώτη φάση,στους δημότες ΚΑΙ της περιοχής του Αγ. Νικολάου.
"Φάλτσα λιμενικά" ή αλλιώς κρατει τις μηχανές λεβέντες και πάρτε το όλο αλλιώς, εξηγηθείτε και διορθώστε πορεία. Τώρα.
Αλλιώς ο λόγος στον Υπουργό Ναυτιλίας που "αδειάζουν" με τη συγκεκριμένη απόφαση οι ...αρμόδιοι και φυσικά στην κυρίαρχη κυβέρνηση.
Οι πολίτες ενωμένοι επιμένουμε: Οι παραλίες δεν έχουν "αφεντικά". Ανήκουν στα παιδιά μας.Καταλάβετέ το.

Οι παραλίες επιστρεφουν στα παιδιά μας. Οι πολίτες στο προσκήνιο!

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΕΜΠΕΡΗΣ - ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

Ο μόνος σίγουρα χαμένος αγώνας, είναι εκείνος που δεν δόθηκε ποτέ και αυτό αποδείχτηκε στην πράξη απο το Αναπτυξιακό Συνέδριο για την Ανατολική Αττική.
Αισθανόμαστε την ανάγκη να ευχαριστήσουμε δημόσια όλους εκείνους, είτε δήμοι, είτε στελέχη Τοπικής ή Περιφερειακής αυτοδιοίκησης, είτε φορείς, είτε συλλογικότητες, είτε απλοί πολίτες της περιοχής, οι οποίοι συμμετείχαν καταθέτοντας το δικό τους διεκδικητικό πλαίσιο , τις προτάσεις και τις αγωνίες τους για την περιοχή μας. 
Το αποτέλεσμα, δηλαδή οι εξαγγελίες του ίδιου του Πρωθυπουργού, του Υπουργού Υποδομών και των συναρμόδιων Υπουργών για τη Ραφήνα και την Ανατολική Αττική, που η κεντρική διοίκηση είχε ξεχασμένη για 10ετίες, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στη δική τους οργανωμένη, επίμονη και σοβαρή συμμετοχή και συνεισφορά.
Ήδη, μερικά μόλις 24ωρα μετά την πρωθυπουργική εξαγγελία για την απόδοση των παραλιών της πόλης μας στους δημότες, το υπουργείο Ναυτιλίας, ο ΟΛΡ προχωρούν άμεσα στην απόδοση και του Αγ. Νικολαου και της παραλίας Μαρίκες στους δημότες, προστιθέμενες στην απόφαση για Κοκκινο Λιμανάκι και Πάρκο Καραμανλή.
Ο δρόμος άνοιξε. Οι πολίτες και όσοι δικεδικούσαμε επί χρόνια το αυτονόητο, νιώθουμε δικαιωμένοι. Οι Κασσάνδρες και οι εξαφανισμένοι κήνσορες και τιμητές των πάντων στην πόλη από την ασφάλεια της  αφάνειάς τους διαψεύστηκαν με πάταγο.
Δεν τελειώνουμε εδώ. 
Δεν σταματάμε τη διεκδίκηση για την πλήρη , την ολιστική υπερ των πολιτών ανάπλαση του παράλιου μετώπου της πόλης μας.
Δεν σταματάμε τη διεκδίκηση για την υλοποίηση των έργων υποδομής - ανάσα για την πόλη που εξαγγέλθηκαν. Για τον κόμβο στη διασταύρωση, για τη διαπλάτυνση της Φλέμινγκ, την υπογειοποίησή της μέχρι το λιμάνι, την αντιπλημμυρική θωράκιση της πόλης, την κατασκευή του ΚΕΛ, την επέκταση της Αττικής οδού και τη σύνδεση με τον προαστιακό, την ολοκλήρωση της αστικής συγκοινωνίας και τόσα άλλα για να κληροδοτήσουμε ένα αύριο στα παιδιά μας, καλύτερο από το χτες της αδιαφορίας και της εγκατάλειψης που κληρονομήσαμε εμείς.
Ο αγώνας συνεχίζεται και η ιστορία γράφεται πάντα από τους παρόντες. οι υπόλοιποι ας παραμείνουν στη βολική μεμψιμοιρία τους.

Το παράλιο μέτωπο ανήκει στους δημότες. Το αναπτυξιακό συνέδριο αποτελεί τη μεγάλη ευκαιρία να κλεισει η πληγή.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΕΜΠΕΡΗΣ-ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ Ρ-Π

Σε μερικές εβδομάδες γίνεται στην περιοχή μας το «Αναπτυξιακό Συνέδριο» για την Ανατολική Αττική, παρουσία του ίδιου του πρωθυπουργού.

Αποτελεί ίσως το κρίσιμο σημείο, τον καταλύτη, όχι απλά για να τεθούν, αλλά για να μπουν σε τροχιά υλοποίησης  μια σειρά από χρονίζοντα ζητήματα για την πόλη και την ευρύτερη περιοχή μας.

Η απόδοση της χερσαίας ζώνης  (του παραλιακού μετώπου δηλαδή που στερείται η κατά τα άλλα παραθαλάσσια πόλη μας) στους φυσικούς της δικαιούχους , τους πολίτες, είναι από τα βασικότερα ζητήματα.

Όχι γιατί υπάρχει κάποιο γινάτι ή παράπονο, αλλά γιατί είναι η ευκαιρία να διορθωθεί ο χρόνιος παραλογισμός και οι στρεβλές ιδιοκτησιακές λογικές και να μιλήσουμε επιτέλους για ένα ολοκληρωμένο μοντέλο ισόρροπης ανάπτυξης για την πόλη, τον πολίτη, τον πολιτισμό , τον αθλητισμό, το μέλλον των γενιών που έρχονται.

Δεν έχουμε ανάγκη το «ψίχουλο» της παραχώρησης χρήσης ενός πάρκινγκ  για να κάνουμε ότι δεν βλέπουμε το αίσχος της μετατροπής του συγκριτικού πλεονεκτήματος της πόλης σε …χώρους στάθμευσης.

Έχουμε ανάγκη τη συνολική ανάπλαση του συγκεκριμένου χώρου για να λειτουργήσει υπέρ της πόλης , των δημοτών , των επισκεπτών, της ανάπτυξης όπως την ορματιζόμαστε.

Και αυτό περνάει ως μονόδρομος από την απόδοσή του χώρου στους πολίτες, το δήμο.

Είναι επίσης το κομβικό σημείο για να συζητηθούν και να προγραμματιστούν τα απαραίτητα έργα υποδομής που θα δώσουν ανάσα σε μια πόλη που ασφυκτιά, εγκλωβισμένη  σε δομές, στρεβλώσεις και ανεπάρκειες του παρελθόντος, ξεχασμένη για  πολλές 10ετιες από την κεντρική διοίκηση.

Είναι μια ευκαιρία που κανένας δήμος της περιοχής, φυσικά και ιδιαιτέρως  ο δικός μας, δεν μπορεί να αφήσει να πάει χαμένη. Για να πάψει η Ανατολική Αττική να είναι η ξεχασμένη "αυλή" της Αθήνας.

Δεν χωρούν εδώ μικροκομματισμοί και πολιτικαντισμοί. Χρειάζεται κοινό μέτωπο, όραμα, σχέδιο και αποφασιστικότητα. Από όλους. Ενιαία και συλλογικά.  
 Η πόλη και οι πολίτες της είναι πάνω από κάθε πρόσκαιρο μικροσυμφέρον.
Δεν αποτελεί ευχή. Αποτελεί κάλεσμα ευθύνης και σοβαρότητας για όλους μας.

Η μόνη παρουσια τους η ...απουσία τους

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΕΜΠΕΡΗΣ-ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ Ρ-Π

Δεν είναι που η μόνη παρουσία τους, είναι αποκλειστικά και μόνο η απουσία τους

Δεν είναι που είναι εξαφανισμένοι απο τις συνεδριασεις
Δεν είναι που ειναι "αόρατοι" και "αηχοι" σε οποιοδήποτε θεμα της πόλης

Δεν είναι που δεν σεβονται ουτε κατ'ελαχιστον τον πολιτη που τους τίμησε
Είναι που δεν έχουν καν την πολιτική εντιμότητα και ήθος ή την ευθιξία  να "ψελλισουν" έστω κατι για την κατάσταση αυτη.
Είναι που νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν , αυτοι  οι εξαφανισμένοι, και τους τιμητές των πάντων, προβάλλοντας ως "μελλοντικοι σωτήρες"...
Το χειρότερο από όλα είναι ότι καναμε για καιρό (ευτυχώς όχι όλοι σε τοπικο πολιτικο επίπεδο, αλλα και στα τοπικά ΜΜΕ) ότι δεν καταλαβαίνουμε και ανεχόμαστε την κατάντια αυτή.
Από το 2015 καταγγέλουν την κατασταση οι "Ενεργοί Πολιτες" με συνεχεις ανακοινωσεις και αρθρογραφία. Από το Δημοτικό Συμβούλιο οι μόνοι που εθεσαν το θέμα οι κ.κ. Βασιλόπουλος (είτε ως γραμματέας , είτε ως δημοτικός σύμβουλος) και ο νυν ανεξάρτητος Μπ. Ζαφειρόπουλος (τελευταία έχει σιγήσει επ'αυτού). Ο κ. Μώρος, ο  πρόεδρος που ενήργησε κατά νομον ορθά , έστω και καθυστερημένα μετά από  προσπάθεια να πείσει (φευ) τους αόρατους να γίνουν στοιχειωδώς ορατοί. 
Να τους χαίρεστε οι αμίλητοι συμπορευόμενοι με την εκκωφαντική σιωπή σας...
Ποιός ξέρει. Μπορεί τελικα και να γραφουμε ιστορία στην πόλη με την πρώτη στα χρονικά "συμμαχία" των αοράτων κι εξαφανισμενων με τους σιωπηλούς....

Οι παραλίες ανήκουν στους δημότες. Δεν είναι τιμάρια για να "δωρίζονται" κατα το δοκούν...

γράφει ο Χρήστος Τσεμπέρης

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα από πολλές απόψεις η συνέντευξη της Διευθύνουσας Συμβούλου του ΟΛΡ  στην εφημερίδα "POLIS". Λέει πολλά, βάζει ζητήματα, σε αρκετά εκ των οποίων έχει δίκιο, ανοίγει θέματα, αφήνει αιχμές για συγκεκριμένους...
Αξίζει όμως κάποιος να σταθεί για λίγο στο σημείο εκείνο που δηλώνει ότι θα εισηγηθεί να παραχωρηθούν (κάτι σαν δώρο προφανώς) το Κόκκινο Λιμανάκι και το Πάρκο Καραμανλή στην πόλη, γιατι όπως ορθά επισημαίνει στην ίδια συνάντευξη, παγίως υποστήριζε οτι "ο ∆ήµος Ραφήνας χρειάζεται έστω µια παραλία που να του ανήκει, να έχει έξοδο προς τη θάλασσα"... Αληθές.
Επειδή όμως οι καλοί λογαριασμοί κάνουν και τους καλούς φίλους, καλό θα είναι να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα βασικά:

•  Η δουλειά του Οργανισμού Λιμένος Ραφήνας, όπως και κάθε αντίστοιχου οργανισμού, ΔΕΝ είναι διαχειριστής μαγαζιών , καντινών και ξαπλωστρών, αλλά  η  ομαλή λειτουργία και ανάπτυξη του λιμένα για τον οποίο έχει και την αποκλειστική ευθύνη. Εκτός φυσικά κι αν το ΤΑΙΠΕΔ άλλα σχεδιάζει και αναγκάζεται ο ΟΛΡ να υπακούσει και να τα υλοποιήσει .

• Η χερσαία ζώνη και το παράλιο μέτωπο (στο κομμάτι που δεν ειναι απαραίτητο για την ομαλή λειτουργία και την ανάπτυξη του λιμένα) ανήκουν στους πολίτες του δήμου Ραφήνας Πικερμίου και σε αυτούς πρέπει να επιστρέψουν. ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΚΑ.  Όχι επειδή κάποια διοίκηση νοιώθει "γαλαντόμα" και εκχωρεί  2 "τιμάρια" από την "περιουσία της" στους διαμαρτυρόμενους "υπηκόους", αλλά επειδή αυτό είναι το ορθό, το δίκαιο και το απαιτητό. Τελεία και παύλα. Καθαρές κουβέντες.

Ας καταθέσει  ο Οργανισμός το επικαιροποιημένο master plan,  ώστε να δούμε τις προτάσεις και το σχεδιασμό του για τον εκσυγχρονισμό και τη λειτουργία του λιμανιού. 
Να γίνει μια έντιμη, λεπτομερής και καθαρή συζήτηση και με το ΤΑΙΠΕΔ, μια σοβαρή διαβούλευση για το "απαραίτητο" (για παράδειγμα και μεταξύ πολλών άλλων) του Αγίου Νικολάου  ή της παραλίας "Μαρίκες"  στη λειτουργία του λιμανιού  και ας αφήσουμε τα " δώρα" για κάποια άλλη , πιο πρόσφορη περίπτωση.
Το παράλιο μέτωπο, χρειάζεται γενναία και ολιστική αντιμετώπιση με  ανάπλαση επ'ωφελεία της πόλης και των πολιτών της.
Είναι μονόδρομος, και ο μονόδρομος αυτός περνάει μέσα από την απόδοσή του στους φυσικούς και μόνους δικαιούχους του: Το Δήμο, άρα τους πολίτες της πόλης μας.
Η δημοτική αρχή, οι παρατάξεις, οι φορείς, οι συλλογικότητες και οι πολίτες  οφείλουν να πάρουν θέση και αυτή να είναι ενιαία και αρραγής. Καθαρή θέση οφείλουν να πάρουν τόσο ο ΟΛΡ, όσο και το ΤΑΙΠΕΔ, αλλά και η κυβέρνηση, που ήδη έχει ανοίξει το δρόμο για την απόδοση περιοχών χερσαίας ζώνης λιμένων στους πολίτες σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Δεν έχει χώρο εδώ για μικροκομματισμούς και πολιτικο-παραταξιακά ή άλλα συμφέροντα.
Οι καλοί λογαριασμοί κάνουν και τους καλούς φίλους.

Στηρίζουμε έμπρακτα την τοπική αγορά της πόλης μας. Κάνουμε τις αγορές μας σε Ραφήνα και Πικέρμι. Το έχουμε όλοι ανάγκη!

Φίλε, συμπολίτη.
Ζούμε αναμφισβήτητα σε δύσκολες, πολύ δύσκολες εποχές. Ο κάθε ένας από εμάς ξεχωριστά και ως οικογένεια, με αξιοπρέπεια και παρά τα τεράστια προβλήματα, δίνει τη δική του  μάχη της καθημερινότητας.
Αυτές τις ημέρες όμως, ας σταθούμε λίγο και ας σκεφθούμε.

Ο  καθένας μας στο μέτρο και το βαθμό που μπορεί, ας στηρίξει με τις όποιες δυνάμεις διαθέτει την τοπική αγορά της πόλης μας, που υποφέρει από την κρίση , την έλλειψη υποδομών, την ασφυξία τους καλοκαιρινούς μήνες από το κυκλοφοριακό χάος που προκαλούν οι αφιξοαναχωρήσεις από το λιμάνι , αλλά και τη μετατροπή της πόλης σε απέραντο , αναρχο πάρκινγκ. Και όλα αυτά δίπλα στα "μεγαθήρια" της ζούγκλας της αγοράς, που στραγγαλίζουν κάθε τοπική προσπάθεια οικονομικής ανάσας.
Δεν είναι τοπικισμός. Δεν είναι λαϊκισμός. Είναι ανάγκη. Είναι ανάσα. Είναι στάση ζωής.
Δεν είναι στήριξη των γνωστών και φίλων. Είναι στήριξη στην τοπική εργασία. Είναι πνοή ανάπτυξης. Είναι το φιλί της ζωής σε πολλές περιπτώσεις, σε εναν άνισο αγώνα της (κάθε) τοπικής αγοράς για επιβίωση.
Οι "Ενεργοί Πολίτες" θα είμαστε δίπλα σε κάθε πρωτοβουλία τόνωσης, στην κατεύθυνση αυτή είτε του εμπορικού συλλόγου, είτε του δήμου, αλλά και οιουδήποτε μπορεί να συμβάλλει σε μια τέτοια "εκστρατεία".
Δεν είναι προτροπή για άκριτη κατανάλωση. Είναι  αναγκαία κίνηση από όλους, για όλους μας.
Ας είναι αυτες τις γιορτές ένα το μήνυμα από στόμα σε στόμα: 
"Στηρίζουμε έμπρακτα την τοπική αγορά της πόλης μας. Κάνουμε τις αγορές μας  σε Ραφήνα και Πικέρμι".
Καλές γιορτές σε όλους. 

Για τους "Ενεργούς Πολίτες Ραφήνας -Πικερμίου":
Χρήστος Τσεμπέρης
Μιχάλης Γκολεμάς
Παναγιώτης Γαβριήλ
Παναγιώτης Σπανόπουλος

«Έχουν χάσει και τα αυγά και τα Πασχάλια»

«Έχουν χάσει και τα αυγά και τα Πασχάλια»

του  Χρήστου Τσεμπέρη

Μια φορά κι έναν καιρό, στην αγορά του δήμου, σε μια πόλη φαντασιακή, χαμένη στο μύθο, οι αντιτιθέμενοι στους τότε άρχοντες, αποφάσισαν λέει να απορρίψουν τις μειώσεις φόρων (Πασχάλια τα έλεγαν , δεν ξέρω γιατί) στους πολίτες της που αποφάσισαν οι αντίπαλοι, γιατί ήθελαν ακόμη ...μεγαλύτερες. Ορθότατο το αίτημα. 

Μόνο που, μέχρι τότε δηλαδή θα έπρεπε οι συμπολίτες τους να καταβάλλουν τους παλαιότερους και μεγαλύτερους φόρους, αφού εκείνοι θα καταψήφιζαν τους μειωμένους;  Ευτυχώς  όχι, γιατί άντε να το εξηγήσεις  τώρα αυτο σε εμπόρους και αργυραμοιβούς που ήταν και πολλοί στην πόλη γιατί είχε και λιμάνι.
 Οι άλλοι στην αγορά ήταν ευτυχώς περισσότεροι, άρα έτσι κι αλλιώς θα μείωναν τους φόρους, οπότε σκέφτηκαν, ας την πούμε την παρόλα μας. Δεν κοστίζει. 

Αιώνες μετά σε ένα νοσοκομείο, κάπου στη βόρειο Αφρική, ο υπεύθυνος μιας υγειονομικής μονάδας "στρίμωξε" για τα καλά έναν προμηθευτή που του πούλαγε ακριβά τα τρόφιμα και ειδικά τα αυγά και ζήτησε μεγάλη έκπτωση για να συνεχίσει να αγοράζει. Εκείνος έδωσε μεν έκπτωση, αλλά όχι αυτή που ζήταγε ο υπεύθυνος. Δεν ξέρω τι έγινε μετά. Δεν έμαθα ποτέ. Είναι προφανές, ότι αν είχε διαβάσει τον προηγούμενο μύθο ο υπεύθυνος, θα απέρριπτε τη μείωση στις προσφερόμενες τιμές, συνεχίζοντας να αγοράζει ακριβά αυγά, μέχρι να πάρει την έκπτωση που ήθελε...

Και κάπως έτσι έφτασε στις μέρες  μας η φράση "έχασαν και τα αυγά και τα πασχάλια".... Σήμερα το λένε "vertigo" στα ορεινά χωριά της Ηπείρου, και έχει αποδειχθεί ότι το παθαίνουν κι άλλοι εκτός από τους πιλότους. Ευτυχώς είναι ιάσιμο.

ΥΓ: Οποιαδήποτε ιστορική ή άλλη ομοιότητα ή παραλληλισμός με την πόλη μας και τη σύγχρονη «αγορά του δήμου» (εν τη ευρεία εννοία…) , το δημοτικό συμβούλιο δηλαδη και τη λειτουργία συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης στη Ραφήνα, είναι εντελώς τυχαία και ιστορικά ανακριβής…